ویراستار

گاهی فکر می‌کنم آیا واقعا خدا گذشته ما را جلوی چشممان خواهد آورد؟ چه سودی از این کار؟ آن روز مگر من همان برآیند امروز و دیروز نیستم؟ خب نقطه آخر که گذاشته شود، متن که کامل شود، چه اصراری به بازخوانی؟ آنجا که ویرایش معنی ندارد.... این می‌شود که من می‌مانم و مشتی کاغذ پاره که نمی‌دام طبق کدام رسم‌الخط ویرایش کنم.

/ 3 نظر / 2 بازدید
بیابان زده

درسته. ولی حس دیگه ای داره وقتی که همه گذشته را یکجا ببینی. شاید آن برایند که می گویید درش گذشته را هم دارد. مثل یک نقطه که وقتی زیر میکروسکوپ می رود. از بینهایت ذره تشکیل شده است.

کاظمی

سلام ان الانسان لکفور باید طوری جلوی کفران خودمان را بگیرند!؟ وگرنه کافر می شویم که این نقطه آخر برایند آن 60 یا 70 سال بوده است. دیگر اینکه این بازخوانی خود پاداش یا عذاب خواهد بود. تا حال کتابی که نه تنها ویرایش آخرش را انجام داده ای بلکه چاپ شده است را خوانده ای و در آن غلط یافته باشی؟ آخ که چه عذابی است دیدن ان غلط و چه کیفی دارد دیدن خلاقیت هایی که در نوشته به کار برده ای وقتی 15 سال از نوشتنش گذشته باشد.