تشخیص اینکه از کنار چه چیزی باید بی اعتنا رد شد و به چه چیزی عمیق باید اندیشید گاهی دشوار است. شاید یک معیار در این مورد سودمندی آن برای زندگی است؛ اینکه عبرت بشود و رب بودن خداوند کارش را بکند و ما یک قدم جلو برویم. اینجاست که تجربه بخشی از علم نافعی می شود که ممدوح است. این آموختن خیلی وقتها ممکن است درد هم داشته باشد. اما ارزشش آنقدریست که باید تا ته سرکشید ولی گرفتارش نشد. قسمت سخت این مسیر شاید همین نکته آخر باشد: گرفتار نشدن. اینکه ذهنمان و دلمان حتی اگر زخم خورد، بتواند بگذرد. عبرت شاید یعنی همین: بگیر و عبور کن...

 

/ 0 نظر / 9 بازدید