نخواستم خاک باشم

مبادا بر پایت نشینم

گُل شدم تا از ساقه بچینی

به بهانه نوازش شامه‌ات

/ 4 نظر / 3 بازدید
نقطه

سلام وبلاگ قشنگی داری ... با محتوایی زیبا و ساده و دل نشین ... کمه جایی که حرافای قشنگ توش بزنن اما حقیقت داشته باشه ... من یکی از اهالی سیاره ی هفتمم ... یه سیاره با یه هواپیمای کوچولو اندازه یه آتلیه معماری ... گاهی همه با هم میشینیم توش و با محفلی پر از گم شده ها و پیدا شده ها پرواز میکنیم ... پی هر پرواز سقوطی دلنشین هست و درسی بزرگ برای زندگی تو این سیاره ی بزرگ

محمدعلی عباسی اقدم

خانم برادران : نوشته هایت زیباست چون از دل بر می خیزد . منتظر پست های بهتر از شما هستم.

لیلا

سلام. لطیف و خوندنی بود. کاش بیشتر طول می کشید!!!

سایه قرمز

سلام ... چند وقتی نبودم نیومده بودم ... این شعر قشنگ بود . مخصوصا نوشته قبلیت که ته تهش بود. موفق باشی یا حق