شايد از فرط دوست داشتنه که اونايی رو که براش شريک گرفتن، يه مدت می ذاره ته چاه ويل. اونجا ديگه آدم کسی رو يادش نمياد که صدا بزنه. اونوقت خالص ميشه برای او. برای خود خودش.
چاه ويل هرکسی جاييه. دوری از خوبيها بدترين و تاريک ترين چاهه.

 

 

/ 1 نظر / 2 بازدید
مومن

محبت خدا تا آنجا که من فهميدم خودش چاه ويلی است. يعنی هرچه از محبت می بخشد به انتها نمی رسد و انسان هم هرچه در محبت غور می کند به انتها نمی رسد. خدا را به همان صفتی که بشناسيم با همان صفت او را می بينيم. بعضی خدا را به مهربانيش می شناسند و فقط از او مهربانی می بينند. بعضی هم مهربانی خدا را نمی شناسند و غضب خدا را می شناسند و خدای آنها غضب ناک است. البته نه اينکه خدای مغضوبين مهربانی نمی کند اما مغضوب آن مهربانی را از خدا نمی بيند...