وقتي نيست ...

یکی از آرزوهایم این بود که بروم و از این چرخی‌ها لبو بخرم و  همینطور که بخارش با بخار نفسم قاطی می‌شود، فاچ‌های لبوی سرخ شیرین را ببلعم. بالاخره پریروز این کار را کردم و آرزوی دیرینه را به اجابت رساندم! اما بعد پشیمان شدم. راستش طعم آرزویم و تصویرهایی که همیشه از این صحنه داشتم، خیلی بزرگتر از خود اتفاق بود!