خاطره
شبهای بمباران شهری، تلویزیون برای روحیه دادن به مردم، مرتب آهنگ و گل و بلبل نشان میداد. چرا این را نوشتم؟ چند روزه وقتی تلویزیون روشن میشود، یاد آن روزها میافتم. نمیدانم چرا! آن روزها همهش منتظر بودیم. مثل این روزها. منتظر چی، نمیدانم!
¤ نوشته شده در ساعت ۱٠:٤٥ ب.ظ توسط مریم برادران
