وقتي نيست ...

وقتی کودک بودی، چقدر دلت می‌خواست بتوانی میله بالا سرت را در اتوبوس بگیری. پا بلند می‌کردی و به زور دست کشیده‌ات را به میله می رساندی. انگار اینطوری ثابت می‌کردی بزرگ شده‌ای. حالا بزرگتر شده ای. قطار مترو سقف بلندتری دارد. میله‌هایش هم دورترند. کمی دست دراز کن برای گرفتنش. لطفا ... اینطوری مطمئن می‌شوم که هنوز زنده‌ای، هنوز قد می‌کشی...