وقتي نيست ...

دیدی وقتی یه بچه رو دوست داریم، سفت بغلش می کنیم و محکم می بوسیمش. بعضی بچه ها بغض می کنن و بعضیاشون لب برمی چینن و می زنن زیر گریه. کم پیش میاد که حداقل اخمی نکنن. حتا خود مامان بچه گاهی این کارو می کنه، هرچند می دونه خیلی خوشایند بچه ش نیست.

همین بچه ها وقتی بزرگتر می شن و عقل رس، در مقابل این کار، عکس العملشون فرق می کنه. شاید آخ آخ بگن و داد بزنن، اما می خندن و می فهمن که این کار از محبت زیاده، نه آزار دادن.

رفتار خدا هم با ما ادمها گاهی اینطوری است. بعضی امتحاناش بد فشار میاره. اما اینکه ما چقدر بزرگ شده باشیم، واکنش هامون خیلی فرق میکنه.