وقتي نيست ...

از اهالی فارس بود و اوایل هجرت به دنیا آمد. کنیه‌اش ابوسالم بود و در سال 16 هجری در فتح مدائن اسیر شد. وقتی حضرت علی (علیه السلام) به کوفه آمد، او را که غلام زنی از طایفه بنی‌اسد بود، آزاد کرد. پس از آن از شاگردان و یاران امام شد. در کوفه خرما می‌فروخت و به همین دلیل به او تمار (خرما فروش) می‌گفتند. در بازار، رئیس صنف میوه‏فروشان و سخنگوی آنان بود.

چهارسال با امام زندگی کرد و تفسیر قرآن را از او آموخت. او را از مؤلفان شیعه می‌دانند که فضایل و مناقب زیادی از امیرالمومنین نقل کرده‌است. علم پیشگویی را آموخته بود و گاهی چیزهایی برای مردم می‌گفت؛ مثل پیشگویی مرگ معاویه و واقعه کربلا اما به دروغگویی متهمش می‌کردند. به گفته خود امام، نسبت میثم به حضرت علی، مثل نسبت سلمان به پیامبر بود.

با خبرى که امام به او داده بود، مى‏دانست پس از شهادت امیرالمومنین، او را بر شاخه نخل دار خواهند زد. حتى آن درخت را مى‏شناخت. گاهى هنگام عبور از کنار آن درخت، نماز مى‏خواند و مى‏گفت: مبارکت ‏باد اى نخل. مرا براى تو آفریده‏اند و تو براى من روییده‏اى. میثم در سال 60 هجری به دست عبیدالله به شهادت رسید. مقبره اش در نزدیکی کوفه است.