وقتي نيست ...

در سال 12 هجری در قبیله نخع یمن که مردانش به سلحشوری مشهور بودند، متولد شد. در بیست و پنج سالگی به ولایت هیت منصوب شد و شش تا هفت هزار نفر را تحت فرماندهی داشت. هجده سال حضرت علی را درک کرد و شاهد درد دلهای او در نخلستانها بود. امام، دعای حضرت خضر را که ما به دعای کمیل می‌شناسیم، در نیمه شعبان در مسجد بصره به او آموخت.

بعد از شهادت امام، با فرزندانش همراهی کرد. در زمان شهادت امام حسن (علیه السلام)، در مدینه نبود و در زمان امام حسین (علیه السلام)، تا یک روز بعد از عاشورا در زندان بود.

پس از آزادی در قیامهای کوفه به افشاگری پرداخت و در کنار مختار جنگید. بعد از آن سالها در تاریخ محو شد و جز امام سجاد (علیه السلام)، کسی از او خبر نداشت. حجاج بن یوسف ثقفی مدتی در پی کمیل بود و وقتی او را نیافت، قبیله و خانوادﻩ‌اش را تحت فشار قرار داد تا اینکه کمیل خودش را معرفی کرد. نود ساله بود که به دست حجاج به شهادت رسید.