وقتي نيست ...

او بیشتر می‌خندد و کمتر می‌گرید. از روز و شب چیزی نمی‌فهمد. رنجی ندارد. کسی هم از او توقعی ندارد، تکلیف ندارد. به بهشت هم می‌رود. خیلی‌ها -بخصوص وقت غم- می‌گویند «خوش به حالش» اما هرگز حاضر نیستند لحظه‌ای جای او باشند؛ با اینکه می‌دانند او حتما رستگار می‌شود!