به قدر ذرهای باید چشید
نظریه آشوب میگوید اگر پروانهای در گوشهای از دنیا بال بزند، در گردبادی که در گوشه دیگر دنیا رخ میدهد تاثیر دارد. آنوقت چطور میشود که صدقه در حل مشکلات بیتاثیر باشد؟ مگر نفوس مرتبهای بالاتر از عالم ماده و تاثیرات آن نیست؟ پس چطور است که آن حرف اول را به این راحتی و با شگفتی میپذیریم و این حرف دوم با این وضوح را با شک نگاه میکنیم؟ آیا نفس انسانی آنقدر نیست که راحتی و گشایش نفسی، حتا در یک سر دنیا، در نفسی دیگر اثر نکند؟
علم نزد خداست. مراتب دارد اما در هر مرتبه هم حظٌی از او دارد. هرکس به گونهای مییابد، به زبانی بیان میکند و به طریقی بهره میگیرد. از هیچ گفتهای که بهرهای از علم دارد، نباید به راحتی گذشت.
¤ نوشته شده در ساعت ۱٠:٥٢ ب.ظ توسط مریم برادران
