وقتي نيست ...

پیرزن زرد شده بود. مشتی استخوان بود و پوستی. سر انگشتان دستش خمیده بود. موهای نخ نمای سرش بیشتر مشکی بود و سفیدها رنگ حنایی داشتند.

چشمهایش کاملا باز بود. زل زده بود به جایی و صورتش حالتی نداشت که بشود تشخیص داد به چه چیزی اینطور نگاه می‌کند. کوتاه قد بود یا به خاطر پیری اینطور کوچک شده بود.