وقتي نيست ...

 سر و کارم با آموزش است و بدجوری پایم رفته در کفش بزرگترها! مقوله پیچیده‌ و جذابی است. طبق معمول از هول حلیم افتادم در این دیگ پر ملاط. هرچه بخواهی در این رشته هست، از فلسفه و مباحث انسان شناسی تا روانشناسی و بودجه بندی.

مدتی است که جدی به موضوع پایان نامه فکر می‌کنیم و هر هفته یکی دو نفرمان باید در کلاس روش تحقیق درباره موضوع، بیان مساله و ... صحبت کنیم (البته این مختص دانشگاه معظم ماست چون باید موضوعمان بکر، زیرساختی و بر اساس مفاهیم دینی باشد! و این خودش سختیهایی دارد و زیبایی‌هایی)

علاقه‌ام در زمینه توسعه است و هرچه کتاب و مقاله در این باب به دستم برسد غنیمت است. عجیب آنکه با تمام اهمیت موضوع و قدمت و فراگیری آن، هنوز چیز درست و حسابی به نیافته‌ام که نشان دهد در ایران کاری کرده باشند! تعجبی ندارد که برنامه‌های توسعه اینقدر ناکارآمد و بیهوده‌اند.

یک شانس بزرگ دارم، یکی از اساتید دانشگاه که ترم گذشته با ایشان کلاسی داشتم، از همان هیات تدوین برنامه توسعه پنجم نظام است و شاید بشود با مشورت کاری کرد. تا جایی که می‌دانم محققان آنقدر وقت ندارند که به مسائل واقعی، ایرانی (که اسلام هم در بطن آن است. و به قول دیگران باید گفت اسلام که ایرانی را در بطن دارد! (شاید هم اینطور دیدن جهانشمولتر باشد. هنوز نمی‌دانم.)) و بومی نگریستن را ندارند. هرچه هست ترجمه‌هایی از آنطرف آبی‌هاست که بعضی وقتها تناقض های فاحشی با ما دارند.

من هم که دانش اندکی دارم و با این بی‌بضاعتی باید بنشینم و تازه یاد بگیرم که چه کنم و بعد بروم ببینم چه می‌شود. شمشیر از رو بسته‌ام و با گردوی دانش دست به یقه شده‌ام! امیدوارم با نیروی «من می‌توانم» بشود کاری کرد. یک قدم هم برایم کافسیت. توقع شق‌القمر ندارم.همه اینها را نوشتم که یادداشت ننوشتن این مدت را توجیه کنم (عجب توجیه بی‌حاصلی!)

البته ما جماعت اگر ننویسیم دچار بیماری خورگی داخلی و افسردگی بی‌علت شده و غیرقابل تحمل می‌شویم. در این مدت مشغول تکمیل کتابی هم بودم که درباره زنی است در همین شهر که اول بهایی بود، زندگی مسیرش را تغییر داد و زیرکی خودش رد خدا را در همه جا تشخیص داد و دنبال چراغهای سبز راه افتاد و حالا مادر شهیدی است که شاید خیلیها بشناسندش. امیدوارم کتاب به نمایشگاه برسد. اگر هم نرسید تا آخر بهار در می‌آید، انشاءالله. 

پ.ن: کتاب «تارک دنیا مورد نیاز است»، میک جکسون را بخوانید. ده تا داستان دارد با موضوعات متنوع و فضاهای جالب و نثری ساده و دوست داشتنی