وقتي نيست ...

خاک را آب زنده می‌کند، آتش را باد. خاک آتش را خاموش می‌کند و باد خاک را با خودش می‌برد. آب اگر به اندازه نباشد، خاک بارور نمی‌شود، آتش اگر زیادی داغ باشد، خاک را می‌سوزاند، ....

من که هم آب دارم و هم خاک، هم از آتشم، هم از باد چه کنم؟

آب زده‌ام به خاکم که اگر گذرت بیفتد، گردی به پایت ننشیند. آتشم را در خود فشرده‌ام که همه تشنگی شوم و چون گذری، خنکا به رهگذرت بوزد.

می‌آیی؟

کوچکم، کارهایم کوچکتر. کسی که تو را خواهد و چون من باشد، چاره‌اش چیست؟