وقتي نيست ...

در روایت هست که ابلیس در دهان ماری وارد بهشت شد و انسان را فریب داد.
در روایت آمده آن مار چهار پا داشت و وقتی چنین کرد و چنان شد، مجازات این بود که چهار پایش را از دست داد و محکوم شد به اینکه بر شکم خود بخزد.

استاد می گوید تعبیرش این است: مار (حیه) یعنی حیات، یعنی زندگی. و اینکه چهار پا داشت یعنی که قوام داشت، برپا بود و قائم. و حیات وقتی آن بالاست قوام دارد، هرچه پایین تر می آید، نزول می‌کند، از هستی ساقط می‌شود، پاهایش را از دست می‌دهد.
به خاطر همین است که خدا در قرآن می‌گوید که جهنمیان دور دوزخ به زانو می‌افتند. «و آیا کسی که بر وجه خود می‌خزد-مکباً علی وجهه- با کسی که بر دوپا راه می‌رود یکسان است؟» پس قد قامت الصلوه، تا حیاتت همیشه برپا باشد.