وقتي نيست ...

مهربان باش...

صبح زود در خانه اش باز بود. چند نفر در رفت و آمد بودند، غمگین. حدس زدم باید اتفاقی افتاده باشد.

 *

صدای قران، پارچه مشکی، آدمهایی در رفت و آمد...

 *

دم رفتن اشکهایش ریخته بود و به همسرش گفته بود «من نگران تو هستم. مواظب خودت باش.» زن می‌گریست و برای همه تعریف می‌کرد.