وقتي نيست ...

می‌گویم: امروز روز خوبی بود. می‌خندد و نگاهش انگار می‌خواهد چیزی را گوشزد کند.

می‌گویم: چیه؟ چیزی می‌خواستی بگی؟

می‌گوید: یادته اون قصه دوتا دوست که ...

لازم نیست بقیه‌اش را بگوید. یادم هست. همان دوتا که یکی مرد و تقاص چند روز معطلیش این بود که یک روز گفته بود: چه باران به جایی! و شنیده بود: کدام کار ما نابجا بوده؟ ...

خوشی توی دلم می‌ماسد. یادم رفته بود قرار است ما خوب باشیم نه روزها که همیشه خوبند و خدایی که خوبت آفرید.