فرصت
گاهی نیاز داری به اینکه بنشینی گوش بدهی به هارمونی طبیعت، چشم بدوزی به رنگهای خیره کننده اش و به هیچ چیز فکر نکنی. آنوقت سبکی می آید و دیگر خسته نیستی. انگار باز سنگینی از روی دوشت برداشته باشند و روحت را وسعت داده باشند. بعد از آن فکرت هم بهتر کار می کند!
گاهی شکرگزاری در سکوت بهتر است از هزار رکوع و سجود پر تلاش. گاهی تفسیر سوره انشراح را باید در خود بیابی نه لابلای کتابهای تفسیر. گاهی باید از جایت بلند شوی و نگاه کنی و گوش بدهی تا بفهمی نعمت چه معنایی دارد و انسان یعنی چه. گاهی باید کشف کرد، یافت تا قدر دانست. زندگی فقط همین لحظه ای است که در آن نفس تازه می کنی، بازی نیست.
¤ نوشته شده در ساعت ٥:۳٠ ب.ظ توسط مریم برادران
