وقتي نيست ...

حافظه اش را از دست داده بود. برگشته بود به همان روزهایی که می رفت دم حجره مش باقر، شاگردی. هرچه زینب خاتون برایش توضیح می داد، باور نمی کرد. به زور شال و کلاه را ازش می گرفتند که بیرون نزند. زینب خاتون را هم نمی شناخت. می گفت تو مامانمی؟ من که هنوز زن نگرفته ام! چی؟ اینا بچه هامم؟ نوه؟ نتیجه؟