وقتي نيست ...

امام پس از وداع با بانوان، برای وداع با امام سجاد (علیه السلام) به خیمه او آمد.

مسعودی (خصال صدوق و تحف العقول) می گوید: حسین بن علی (علیه السلام) به هنگام وداع، وصایای

خاص امامت را به ایشان فرمود و گفت میراث امامت (صحف، سلاح و ...) را که نزد ام سلمه است پس از رسیدن به مدینه تحویل بگیرد.

امام سجاد (علیه السلام) می گوید: در روزی که پدرم کشته شد، مرا به سینه کشید و فرمود «فرزندم بپرهیز از ستم کردن به کسی که مدافع و یار و یاوری جز خداوند ندارد.

فرزندم، این دعا را از من فراگیر و هنگام حاجت و غم و اندوه جانکاه و حوادث مهم و کمرشکن با خدا بخوان. این دعاییست که مادرم فاطمه (سلام الله) آن را به من یاد داد. او از پدرش و رسولخدا (صلی الله) از جبرئیل: بحق یاسین و القران الکریم و بحق طه و القران العظیم، ای خدایی که بر آنچه نیازمندان از درگاهت بخواهند قادری، ای آنکه از اسرار دلها آگاهی، ای خدایی که غم از دلهای مغمومین و اندوه از دلهای اندوهگین می زدایی، ای آنکه بر پیران خسته رحم می کند و بر کودکان شیرخوار روزی می رساند، ای آنکه نیازی به تفسیر ندارد، به محمد و فرزندانش درود فرست و حوائجم را برآور.»

سخنان حسین بن علی (علیه السلام)، از مدینه تا کربلا

محمدصادق نجفی

دفتر انتشارات اسلامی