آدمها مثل گل اند . بعضي را اگر بيني درون گلبرگهاشان فرو كني ، به عطسه اي مهمانت مي كنند . بعصي را اگر دست به حريمشان دراز كني ، دستت را به خارشان زخمي مي زنند . خار لازمه زیستنشان است . بعضي آن قدر در هم پيچيده اند كه عمقشان پيدا نيست . بعضي زود مي ميرند و بعضي حتا اگر از ريشه جداشان كني ، مدتها زنده مي مانند . بعضي مثل كاكتوس استوار و سخت اند يا مثل شقايق ، احساساتي ، زود رنج و زود مرگ . بعضي را بايد نشست و فقط تماشا كرد . بعضي را مي برند سر مزار ، بعضي را وقتي مي خواهند بروند عيادت بيمار مي برند و بعضی را عشاق به هم می دهند . بعضي گل آپارتمان اند ، نور غير مستقيم ! بعضي را بايد زير آفتاب كاشت تا رشد كند . اصلا گل آفتاب اند . بعضي مال دوره خاصي از زمان اند . بعضي را در همه فصول مي توان يافت . ممكن است گاهي شاداب تر شوند و گاهي پژمرده اما مي مانند ، زندگي مي كنند ، مبارزه مي كنند . نبود هركدام از اينها نقص در هستي است . بايد باشند و هستند . حالا تو از كدام دسته گلهايي ؟
¤ نوشته شده در ساعت ۱۱:٢٦ ب.ظ توسط مریم برادران
|+|
پيام هاي ديگران ()
