وقتي نيست ...

خدا می‌خواست دیده شود، شناخته شود، عاشق پیدا کند. لیلی آفرید. دید او هم زیبا شد. حالا کی لیلی را ببیند؟ مجنون آفرید تا دور کامل شود. اگر مجنون نباشد، صدای این دایره زنگی که گوش فلک را پر کرده، چطور لیلی را به رخ دیگران بکشد که «های! من خوشبخت‌ترینم.» شکرانه مجنون اینجوری است. گوش کن. نمی‌شنوی؟ کمی پا بلند کن تا بشنوی.

¤ نوشته شده در ساعت ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ توسط مریم برادران