وقتي نيست ...

زن سریع خودش را کنارم رساند و با لبخند نگاهم کرد و گفت «بیا باهم از خیابون رد شیم.»  

و دستم را گرفت.

کمی جا خورده بودم که گفت «نترس. من ردت می کنم.»

تازه فهمیدم منظورش چیست. چراغ را نشانش دادم و گفتم «سبز که شد، رد می شم.»

خنده روی لبش خشک شد. شانه هایش را بالا انداخت و به ثانیه شمار چراغ نگاه کرد و کمی پا به پا کرد. اما انگار دلش نیامد 50 ثانیه طلاییش را پشت این چراغ مزاحم تلف کند. با ریشخند نگاهم کرد و رد شد.