وقتي نيست ...

غم و غصه را گذاشته اند که بخوری. تا ته بخورش. با اشک یا قنبرک یا خلوت و سفر. هر جور که دلت می‌خواهد. این چیزها مال آدمیزاده است دیگر. به شرط اینکه وقتی شادی آمد، با کمال میل قبولش کنی. برایش قیافه نگیری. بگذاری همه درونت را پر کند. والا غمهایت حقیر می شوند. هر دو به یک اندازه در زندگیت هستند. هر دو را بچش، با کمال میل. وگرنه تعادلت به هم می ریزد. غم و شادی ضد هم نیستند. زوج همند. به هم کامل می شوند.