وقتي نيست ...

اگر روزی فقط حرفش را می‌زدم، حالا به اطمینان می‌گویم که داشتن دغدغه گام اول حرکت هدفمند است. «گیاه خودرو» رشد می‌کند، گل آفتابگردان هم. اما آفتابگردان فقط چشم به خورشید می‌دوزد و بالا می‌رود، گل خودرو، هر طرف می‌رود.

به نظر تنها داشتن یک هدف روشن می‌تواند تو را بالا ببرد، بالا رفتنی که مفید باشد و شادی آفرین. اینکه بتوانی چند سال بعد بنشینی و به عمر رفته‌ات حسرت نخوری، مستلزم آن است که دغدغه‌ات را بیابی و به آن چنگ بیندازی. این هم آسان نیست. اما نتیجه‌اش شیرین است. استاد می‌گوید «در طریق هدایت، اگر چهل سال بگردی تا استادت را بیابی و بعد آگاهانه حرکت کنی، چیزی را از دست نداده‌ای.»

و کسی گفت «امروز نگران جمعی دوست داشتنی هستم که متولد شده است اما دغدغه‌اش را، استادش را نیافته، قدم به راه گذاشته و به گمشدگی نمی‌اندیشد.»