وقتي نيست ...

همیشه گشاده دست‌اند. نه به خاطر خوبی ما. به خاطر نشان دادن رحمتی که هست و بی شائبه گسترده می‌شود. به خاطر آنکه ما را عاشق کنند. به خاطر آنکه خدا را گاهی مهمان دلمان کنند. به خاطر آنکه شیرینی لطفش را به کاممان بچشانند، شاید بندگی کنیم.

مدتها بود اینقدر شعف‌ناک نشده بودم. عجیب نیست از آنها. شرمندگی‌ام از حقارت خود است که نزدیک بود خدا را از دست بدهم؛ اگر دست مهربان تو نبود.

برای مهربانی چندباره شهید مدق...