وقتي نيست ...

بهار آمد و گلزار نور باران شد                        چمن ز عشق رخ یار لاله ‌افشان شد
سرود عشق ز مرغان بوستان بشنو              جمال یار ز گلبرگ سبز تابان شد
ندا به ساقی‌ سرمست گلعذار رسید             که طرف دشت چو رخسار سرخ مستان شد
به غنچه‌ گوی‌ که از روی‌ خویش پرده فکن        که مرغ دل ز فراق رخت پریشان شد
ز حال قلب جفا دیده‌ام مپرس، مپرس             چو ابر از غم دلدار اشک‌ریزان شد

روح الله موسوی خمینی