این همانی

ولی من نگران این حرکت ها هستم. انقلاب بدون هدف و بدون رهبر، نتیجه مطلوبی ندارد جز آسیبهایی جبران ناپذیر برای یک نسل و شاید آینده حرکتها.
اینکه مردم مصر و تونس یا هر جای دیگری این وضعیت را نمیخواهند یا فلان کس باید برود، خوب است اما جایگزین، چه کسی خواهد بود؟ اگر باز هم کسی دیگر انتخاب را به دست گیرد، چه فرقی وجود دارد بین این گزینه و گزینه دیگر که حداکثر چند سال بعد همین خواهد بود و حتما بدتر؛ چون از وضعیت امروز عبرت آموخته و روش جلوگیری از بروز امروز را در فردا سدّ خواهد کرد.
به نظر قیام بدون رهبر و بدون هدف محکوم به نافرجامی است؛ چیزی شبیه «باد از سر دل». شاید پشت پرده چیزی باشد!
¤ نوشته شده در ساعت ۸:٥٤ ق.ظ توسط مریم برادران
