وقتي نيست ...

استاد می‌گفت «اول باید انسان بود، بعد مسلمان.»

اگر چنین اتفاقی می افتاد، نه قابیل هابیل را می‌کشت، نه یهودا بر عیسی خیانت می‌کرد، نه علی مورد حسد قرار می‌گرفت و نه اولادش، و نه آنوقت که دستشان به حریم خانه فاطمه می‌رسید، چنین می‌کردند. دامنه این حسد و غضب کشیده شد تاکنون.

اگر ما هم انسانی باشیم مسلمان، آنوقت به هر بهایی حاضر نخواهیم شد چنین و چنان کنیم. تاریخ همیشه تکرار می‌شود. شاید رخ آن تغییر کند. اما حقیقت یکی است. آسان نیست برتر دیدن و تسلیم شدن، ظلم دیدن و اعتراض کردن، چشم بر ریاست و مقام و پست بستن و عدالت را اقامه کردن، دیگری را بر خود ترجیح دادن، اسلام را مقدم دانستن، اشتباه کردن و عذرخواستن، در خطر دیدن موقعیت و از دروغ و هوچی گری دوری کردن، ....

تاریخ همیشه تکرار شدنی است و آدمی در هر لحظه در حال هبوط به دنیا. این روزها با این زرق و برقی که خاطره بهشت را از یادمان برده، توبه امری ناشدنی است! کاش تاریخ برایمان قصه نشود، والا فراموش خواهیم کرد که ما هم تاریخ خواهیم شد.