وقتي نيست ...

تاریخ را که می‌خوانم یا می‌شنوم، باز وحشتم می‌گیرد. زمانی بود که باور نمی‌کردم و مثل عهد جاهلی می‌گفتم: افسانه است. نه که بگویم به این وضوح. اما ته دلم اینطور می‌گذشت. حالا کار به جایی رسیده که نه تنها باور می‌کنم، بلکه می‌ترسم. یعنی من جزء کدام دسته‌ام؟ آنان که بیعت کردند و تا ته رفتند، آنان که به ظاهر بیعت کردند و در اولین فرصت برگشتند یا آنان که ...؟ نمی‌دانی ته دلم چه خبر است. غوغا.