خوشا چشمی که اندر وادی عرفان
رخ آن يوسف مصری ببيند
خوشا دستی که در قربانگه
اسماعيل
در ماوای خواهش ها
به خون آغشته گرداند
و خوشتر قلب مجنونی
که در بيت الحزن
در کنج بی خويشی
و دور از هر خراباتی
چنين بيند
چنين گردد.
¤ نوشته شده در ساعت ۱٢:٠۱ ب.ظ توسط مریم برادران
