وقتي نيست ...

شده از خودت ناخرسند باشی از بس که برای دیگران مفیدی و برای خودت نه! این روزها اینطوریم. می دانی چرا؟

چون مهمترین وظیفه های خودم را انجام نمی دهم و هر کار دیگری غیر از آنها را ....

چه ام شده؟

الان قول می دهم که باز خودم باشم، خود خوب و نه خودخواه اما متعادل.

کار آسانی نیست. استاد می گفت: سخت ترین کار در زندگی رعایت تعادل است والا همه می شدند امام علی! و این حرف چقدر به دلم نشست.

هر وقت به این حد خشم از خویش می رسم یاد این حرف برایم هم حرکت است و هم غرور؛ غرور از داشتن علی و حرکت به خاطر خجلت ....

بانو حال و روز خوبی ندارد. پناه آورده به تو، تویی که در خوبی همتایی نداری، مهربانی و دل‌های دردمند را ضمانت می‌کنی.

بانو پناه آورده به تو. ضمانتش کن که با شفا برگردد، با آرامش و کلیدی که قفل مشکل‌هایش را بگشاید.

سخت ترین کار دنیا آدم شدن است....

و بعد از آن، مدیریت کردن

در یک جمع هر کس ویژگی هایی دارد، توانایی و تجربیاتی متفاوت. همین تجربه ها گاهی کار را سخت می‌کند، چون در بینش و نگرش افراد سمت و سویی ایجاد می‌کند با ایمانی استوار.

اینکه بشود بین همه الفتی ایجاد کرد رضایت بخش، که همه در خدمت اهداف قرار بگیرند، کار ساده ای نیست. به خصوص که گاهی افراد به هم مشکوک می‌شوند که آیا در لوای اهداف گروه و تیم و سازمان، آیا غرضهای فردی یا آرزوهای شخصی پنهان نیست؟

این چیزی است که شاید به راحتی قابل تحلیل نباشد. اما یک چیز بسیار کارگشاست؛ اینکه هرکس دل خودش را صاف کند با خودش و با هدفش و با دیگران. آیا دیده‌ای بشود دل دیگری را بخوانی بی هیچ غلط؟

پس توقع نباید داشت دیگران بتوانند. خودت در خلوت نیت را که راست کردی و سعی در درستی کار، حداقل وجدانت را نخواهی کشت از دردی که تاب آوردن زیر این درد، در حد هر کسی نیست. شاید حداکثر روزی که دانه های دلت پیدا شد، بتوانی با روی گشاده بگویی، دیدی دغل نداشتم....

می خواهم آدم شوم.

راهی هست؟

بارها فکر کرده ام و شروع کرده ام و نشده است.

این حس مشترکی است بین بعضی از ما.

دیروز فاطمه همین را می گفت و روز قبل محدثه! یعنی چه چیزی اینطور ما را نگران کرده است؟

شاید این حس که «من رفتنی‌ام»...

 می خواهم در دنیا آدم شوم، نه از ترس رفتن، بلکه برای انکه فرصت برای بودن زیاد نیست...

باز خواب ماهی دیدم.

اما این بار ماهی سیاه کوچولو را که از تنگ بیرون زده بود، توانستم نجات بدهم. وقتی انداختمش توی تنگ، زیبا، بزرگ و فرز شده بود!

این یکی یعنی که در این کار موفقیتی است انشاءالله.

اما همه چیز به تدبیر آدمی است و نه خواب هایی که البته می توانند آرامشی آورند یا هشداری دهند.